Ël matlòt

Son alvàme na matin, bin da bonora. Son andàita ant ël giardin, cheuje 'd rosëtte. Im arviro anvers ël mar, i'é tre barchëtte; na barchëtta carià d'òr e n'àutra 'd sèida, n'àutra ancor, motbin pi bela, 'd reuse e 'd fior. - Òh ven, bela, ven sël mar, sël mar ëd sèida - Mi an sël mar n'i veuj pa andé - ch'i heu pa d'monèida. - Òh ven, bela, ven sël mar - faroma crédit. Quand la bela a l'é an sël mar, slargà la vèila - Òh matlòt, òh bel matlòt, tirème a riva! - A riva i peuss pa tiré, che 'l mar s'artira. - Òh matlòt, òh bel matlòt, tirème a sponda! - A sponda i peuss pa tiré, che 'l mar spërfonda. - Òh matlòt, òh bel matlòt, tirème a giàira! - A giàira i peuss pa tiré, che 'l mar së slarga. - Se mè pare a lo savèiss, farìa la guèra. - Se vòst pare al savèiss, n'al farìa pa guèra; përchè ch'mi i son fieul dël Re dë l'Anglatèra. Son alvàme na matin, bin da bonora. Son andàita ant ël giardin, cheuje 'd rosëtte. Im arviro anvers ël mar, i'é tre barchëtte; na barchëtta carià d'òr e n'àutra 'd sèida, n'àutra ancor, motbin pi bela, 'd reuse e 'd fior. - Òh ven, bela, ven sël mar, sël mar ëd sèida - Mi an sël mar n'i veuj pa andé - ch'i heu pa d'monèida. - Òh ven, bela, ven sël mar - faroma crédit. Quand la bela a l'é an sël mar, slargà la vèila - Òh matlòt, òh bel matlòt, tirème a riva! - A riva i peuss pa tiré, che 'l mar s'artira. - Òh matlòt, òh bel matlòt, tirème a sponda! - A sponda i peuss pa tiré, che 'l mar spërfonda. - Òh matlòt, òh bel matlòt, tirème a giàira! - A giàira i peuss pa tiré, che 'l mar së slarga. - Se mè pare a lo savèiss, farìa la guèra. - Se vòst pare al savèiss, n'al farìa pa guèra; përchè ch'mi i son fieul dël Re dë l'Anglatèra.