Lie is real ใดๆล้วนตอแหล

[Verse1] เช้าวันใหม่เมื่อตื่นนอน สายตาจับจ้อง กระจกมองสะท้อนเงา เห็นเราคนเดียวกัน หากย้อนภาพวันวานนั้น คำพูดจาโกหกมุสา เล่นแร่แปรเปลี่ยนเรื่อง ตอแหลกระจายวาจา [Chorus] ทุกคนต่างไม่ลืมนิสัย ตอแหลกันเป็นนิจ แม้ไม่รู้ว่าอะไรผิด แต่ก็ตอแหลกันช้านาน สร้างคำพูดหลอกลวง ปกปิดชวนรำคาญ ไม่ว่าเรื่องเล็กใหญ่นั้น ล้วนแล้วแต่ตอแหล [Verse2] พูดจาหลอกลวงผู้คน หวังผลประโยชน์ตน แม้รู้ว่าความจริงนั้น มันคือสิ่งที่ผิด เคยชินกับการมุสา จนลืมการพูดจริง ตอแหลจนกลายพันธุ์ เป็นนิสัยติดตัว [Solo] [Bridge] มุสาวาทาเวรมณี แม้จะสุขสบาย แต่โทษทัณฑ์คงไม่พ้น สักวันก็ชีวาวาย ทำผิดอะไรครั้งใด ย่อมมีโทษสมควร [Bridge] มุสาวาทาเวรมณี แม้จะสุขสบาย แต่โทษทัณฑ์คงไม่พ้น สักวันก็ชีวาวาย ทำผิดอะไรครั้งใด ย่อมมีโทษสมควร (Woh oh oh) [Solo] [Chorus] ทุกคนต่างไม่ลืมนิสัย ตอแหลกันเป็นนิจ แม้ไม่รู้ว่าอะไรผิด แต่ก็ตอแหลกันช้านาน สร้างคำพูดหลอกลวง ปกปิดชวนรำคาญ ไม่ว่าเรื่องเล็กใหญ่นั้น ล้วนแล้วแต่ตอแหล [Solo]