Słońce 4

Pierwszy promień na murawę Poprzez mgłą spowitą trawę Słońce wschodzi nam radośnie I pokłania pani wiośnie Światłem cały mrok rozbija Coraz wyżej wyżej wzbija Ponad drzewa, ich korony Ponad kawki, ponad wrony A gdy chmury ziemię naszą Jak włącznikiem słońce gaszą Jak wojownik, anioł z góry Wiatr rozwiewa wszystkie chmury Całe niebo znowu jasne Słońce słońce nam nie zgaśnie Gospodarzem jest na niebie Dla nas solą jest i chlebem Co my damy za to słońcu Czas zapłacić jest mu w końcu Za promienie w letnie dni Czym zapłacić mamy ci Ale przecież to jest proste Nasze twarze są radosne Najważniejsze to jest w końcu Podarować uśmiech słońcu