Rapowy duet dwu męskich głosów

[Verse] Pierwszy głos wchodzi, płyty już zaskroił, emocji gniótł silnik, W dymie marzeń jest pewny, niepewność roztrzaskał. Spod maski leci jadu ocean, to rymowy sinik, Wyskakują z wersu, godząc w chmury, bitów jest król masta. Paryż rozświetlony w nocy, asfalt tonie w blasku, Słowa z ust pioniera jak ognie Szekspira. Mówią „jakieś cuda”, a ja mówię „prawda w pasku”, Linijki jak miecze, cięcie, niczym świetlna katedra. [Verse 2] Drugi głos włącza turbo, temat na rządłe nawijki, Adrenalina w każdej kropli potu, pędzi bez granic. Przychodzi impulsem, w wersach trzyma złote insygnia, Podłoga trzęsie się, kiedy rym co pada, to dynamit. Klatka piersiowa puchnie, serce bije w rytmie hitów, Patronami synonimów, koneserzy zmysłów kaskaderów. Pozwól nam rap-oddych, płoniemy jak olimpijski zapasnik, Podziemie trzęsie się, to nasze bitwy w nadmiarze energii. [Chorus] Bitów potężne tsunami, fali się nikt nie boi, Oddajemy hołd ulicy, sztuki cesarzowie. Tyłki siedzą w ogniach, słowa nasze to stroje, Na mikrofonach krzyżowcy, miecze w rękach gotowie. [Bridge] Rym, jak ogień, z serc się nie wyleczy, Palimy bez reszty, to głosów nieskończoność. Rap jak wirus, który obłęd szerzy, Kiedy wchodzimy na scenę, to zniszczenia ogromność.