Oynayacağız, Değil mi Abi?

Çipsi der ki, "Abi hadi, oynayalım Roket Lig," Bahadır Abi başını sallar, "Belki sonra, belki hiç." Çipsi umutla bekler, sabrı taşmaz hiç, Bir gün gelir, oynarız belki, belki bir kez. Sabah kalkar erkenden, hayali Roket Lig, Bahadır Abi’ye koşar, kalbi hızlı biçimde. “Abi hadi, oynayalım,” der içten sevinçle, Bahadır Abi gülümser, “Sonra belki, işim var,” der nazikçe. Çipsi der ki, "Abi hadi, oynayalım Roket Lig," Bahadır Abi başını sallar, "Belki sonra, belki hiç." Çipsi umutla bekler, sabrı taşmaz hiç, Bir gün gelir, oynarız belki, belki bir kez. Akşamları aynı sahne, Çipsi yine yalvarır, “Abi, bir maç yapalım, lütfen hadi,” der. Bahadır Abi kaşını kaldırır, “İşim var,” der sabırla, Çipsi'nin umudu kırılmaz, bekler sabırsızlıkla. Günler geçer, haftalar döner, Çipsi sabırla bekler, Bir gün Abi der ki, “Tamam Çipsi, oynayalım yeter.” Sevinç çığlıkları atar, kontrol elinde, Bahadır Abi der, “Başlayalım şimdi, eğlenelim birlikte.” Çipsi der ki, "Abi hadi, oynayalım Roket Lig," Bahadır Abi başını sallar, "Belki sonra, belki hiç." Çipsi umutla bekler, sabrı taşmaz hiç, Bir gün gelir, oynarız belki, belki bir kez. Bir gün gelir, oynarız belki, belki bir kez, Çipsi'nin hayali gerçek olur, işte o an biz de biriz. bekler sabırsızlıkla. Çipsi der ki, "Abi hadi, oynayalım Roket Lig," Bahadır Abi başını sallar, "Belki sonra, belki hiç." Çipsi umutla bekler, sabrı taşmaz hiç, Bir gün gelir, oynarız belki, belki bir kez. Bir gün gelir, belki oynarız, belki bir defa, Çipsi umutla bekler, yüreği hâlâ heyecanla çarpar. [clarinet solo] [outro]