Hafdís

(Verse 1) Í skugga blíða tunglsins hún gekk, Hafdís Gella, ástfangin og svekk. Ljósið glímir í augum hennar eins og gull, Á leið til tunglsins, á þennan veg fjall. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Verse 2) Á tunglinu vildi kallinn hún finna, Ástarsæta, sem fengið hún á enda sinna. Í skugga fjalla, þar býr hann einn, Hún fer áfram, með voninni í brjósti sinn. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Bridge) Í ljóma tunglsins, þeir fundu sinn stað, Hafdís og kallið, nú saman á sínum brautum stíg. Ástinni þeir sóttu, í þessum ókunna svæðum, Tunglmyrkurinn vitnaði, í þennan augnablikssjálfum. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Outro) Saman þeir dansa, á tungli sólarins skýja, Hafdís og kallið, saman í ástum og ljóma. (Verse 1) Í skugga blíða tunglsins hún gekk, Hafdís Gella, ástfangin og svekk. Ljósið glímir í augum hennar eins og gull, Á leið til tunglsins, á þennan veg fjall. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Verse 2) Á tunglinu vildi kallinn hún finna, Ástarsæta, sem fengið hún á enda sinna. Í skugga fjalla, þar býr hann einn, Hún fer áfram, með voninni í brjósti sinn. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Bridge) Í ljóma tunglsins, þeir fundu sinn stað, Hafdís og kallið, nú saman á sínum brautum stíg. Ástinni þeir sóttu, í þessum ókunna svæðum, Tunglmyrkurinn vitnaði, í þennan augnablikssjálfum. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Outro) Saman þeir dansa, á tungli sólarins skýja, Hafdís og kallið, saman í ástum og ljóma. (Verse 1) Í skugga blíða tunglsins hún gekk, Hafdís Gella, ástfangin og svekk. Ljósið glímir í augum hennar eins og gull, Á leið til tunglsins, á þennan veg fjall. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Verse 2) Á tunglinu vildi kallinn hún finna, Ástarsæta, sem fengið hún á enda sinna. Í skugga fjalla, þar býr hann einn, Hún fer áfram, með voninni í brjósti sinn. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Bridge) Í ljóma tunglsins, þeir fundu sinn stað, Hafdís og kallið, nú saman á sínum brautum stíg. Ástinni þeir sóttu, í þessum ókunna svæðum, Tunglmyrkurinn vitnaði, í þennan augnablikssjálfum. (Chorus) Hafdís á flugi til hins fjarlæga tungls, Leitar eftir sálu, sem þar býr í grung. Á kaldri nætur, undir stjörnubjörtu búni, Hún leitar eftir kalli, sem hún hefur aldrei kunná. (Outro) Saman þeir dansa, á tungli sólarins skýja, Hafdís og kallið, saman í ástum og ljóma.