sabrın limiti

Nakarat: Yanarken yıllarım, içimde bir kor Adaletsiz dünyaya hep dik durdum, hep dik durdum Kaybolan çocukluğum, kalbimde bir hüzün Hep asi bir çocuk oldum, ruhumla savaştım, savaştım Verse 1: Babamla bozuştuğumda, sınav bir gün sonra Anladım ki sınav erken başlamış hayatta Gururum tek sermaye, kaybetmekten korktuğum Yıllar yanarken, ben de küle döndüm sonunda Nakarat: Yanarken yıllarım, içimde bir kor Adaletsiz dünyaya hep dik durdum, hep dik durdum Kaybolan çocukluğum, kalbimde bir hüzün Hep asi bir çocuk oldum, ruhumla savaştım, savaştım Verse 2: Hayat tercihlerle dolu, annem evden gönderdi Dik durdum, üç ay tek başıma direndim Onlar gurur duymasa da, ben nasıl savaştım Yalnız kaldım, gururla dimdik ayakta kaldım Nakarat: Yanarken yıllarım, içimde bir kor Adaletsiz dünyaya hep dik durdum, hep dik durdum Kaybolan çocukluğum, kalbimde bir hüzün Hep asi bir çocuk oldum, ruhumla savaştım, savaştım Verse 3: Yanlış anladılar hep, ama ben doğruyu bildim Yanlış anlaşılmamak için, ödün verdim kendimden Asi çocuk kalmak tercihim, artık anlamayın Hukuk okumak istememin sebebi buydu, durmayın Nakarat: Yanarken yıllarım, içimde bir kor Adaletsiz dünyaya hep dik durdum, hep dik durdum Kaybolan çocukluğum, kalbimde bir hüzün Hep asi bir çocuk oldum, ruhumla savaştım, savaştım Verse 4: Çocukluğumda gördüğüm şiddet, hem fiziksel hem psikolojik Kırılan sopalar değil, ruhumdu asıl derin Korur diye güvendiğim, önüne açıldığım Üç kuruş para verdi diye ailem sandığım Nakarat: Yanarken yıllarım, içimde bir kor Adaletsiz dünyaya hep dik durdum, hep dik durdum Kaybolan çocukluğum, kalbimde bir hüzün Hep asi bir çocuk oldum, ruhumla savaştım, savaştım Outro: İki nargile içtik diye dost sandıklarım Bu şarkı size armağan, adam sandıklarım Yıllar geçti, ben hep ayakta kaldım Adaletsizlik karşısında dik durdum, asla durmadım