عشق ما

عشق ما، مثل شیرینی ممنوع، هر لحظه شیرین‌تر در پنهانی دل‌ها ما، زیر چراغ مهتاب، رازی ستر کورس: در هر نگاه مخفی، در هر لمس نهانی، عشق بیشتر می‌چشیم عشق را، چون ممنوعه ست، طعمش دلپذیرتر نجوا کن، به آرامی، کسی نشنود، دل‌های سوزان این شب‌های بی‌خوابی، در سایه‌ها، بیا نزدیکتر بمان کورس: در پنهانی می‌رقصیم، با هر طپش قلب، عشق ما می‌گوید این عشق ممنوعه، با هر تاب و تب، شیرین و جاودانی پل: زیر نور ماه، هر قدم با تو، دنیایی دگر حتی اگر فردا، دنیا بفهمد، امروز تو را دارم، این بسیار است به راز این جام کهن، که عشق بی‌مرز ما را نگه داشته مانند جمشید شاه، که در جامش، جهان پنهان را دیده عشق ما جاودانه در تاریخ می‌ماند، نقش بسته به لوح ستارگان در این دنیای فانی، کجا بهتر از باغ‌های بهشتی ایران؟ که عطر گل‌های یاس و نارنج، به هر سو پیچیده، راز عشق را زمزمه می‌کند ما را به سمت خود می‌کشاند، مانند مهتاب به شبنم، عشق ما را تقدیر کرده کوروش بزرگ، در افسانه‌ها، نامه‌ای به آیندگان نوشت که عشق ورای زمان است، پیوندی ناگسستنی بین دو روح ما در پیچ و خم تاریخ، دست یافته به عشقی افسانه‌ای