Cymmeria raw metal

Pamiętam! Mroczne lasy, kryjące stoki cienistych wzgórz; Szarych obłoków ołowiany, wieczny łuk, Mroczne potoki, które płyną bez głosu I szept samotnych wichrów pośród przełęczy. Ów i kolejne widoki, wzgórza za wzgórzami, Stok poza stokiem, każdy w mroku posępnych drzew, Tam nasza nędzna kraina. Tak gdy człek zdobył szczyt surowy i spojrzał skrytym w cieniu okiem, Ujrzał pejzaż bez końca – wzgórze za wzgórzem, stok za stokiem, każdy w kapturze na wzór braci. samotnych wichrów pośród przełęczy. Ów i kolejne widoki, wzgórza za wzgórzami, Stok poza stokiem, każdy w mroku posępnych drzew, Tam nasza nędzna kraina. Tak gdy człek zdobył szczyt surowy i spojrzał skrytym w cieniu okiem, Ujrzał pejzaż bez końca – wzgórze za wzgórzem, stok za stokiem, każdy w kapturze na wzór braci.