Inferno

Getdiyimiz o yerdə, mən ki, sənə demişəm, "Görəcəksən kölgələr əzaba dözə-dözə Necə ağıllarını itirirlər dəmadǝm". Mənə tərəf çevrildi, baxdım o sakit üzə, Qorxu duymayım deyə yapışdı əllərimdən, Məni çəkib apardı bir əsrarlı dəhlizə. Küt çığırtı-bağırtı, hıçqırıq, nalə, şivən O qədər güclüydü ki, o ulduzsuz zülmətdə Əvvəlcə göz yaşımı saxlaya bilmədim mən. Qırıq-qırıq kəlmələr eşidilir dəhşətlə, Hər sözdə ağrı, qəzəb, yalvarış var, qorxu var, Hərəkət edən əllər açılıb şikayətlə, Bir-birinə qarışan çığırtılar, haraylar Nur düşməyən zülmətdə qalıb belə nə vaxtdan, Coşqun bir qasırğaya dönüb qəzəbli ruhlar. Seyr etdikcə beynimi dəhşət içində sıxan Bu aləmi soruşdum: "Kimindir bu nalələr? Kimlərdir əzabların məğlub etdiyi insan?" Bu acı tale ki, var cavabda dindi rəhbər - O alçaqlarındı ki, yaşayaraq dünyada Nə ölümdən qorxdular, nə şərəf-şan bildilər. Ağılsız mələklər də onlarla bir sırada Nə xaliqǝ sidq ilə durub xidmət elədi, Nə üsyana qalxdılar - dayandılar arada. Göylər ləkə götürmür, başlara od ələdi, Cəhənnəm də onları qəbul etməyir indi, Yoxsa günah özü də sevinərdi; belədi”. Soruşdum: “Müəllimim, bu adamlar, nədəndi Əzab çəkəndə belə eləyirlər şikayət?” “Söyləyərəm bu saat, — cavabımda o dindi, - Onlar ölmək istəyir, ölə bilmirlər fəqət, O qədər ağırdı ki, bu həyatın nəfəsi Başqa cəza onlara görünərdi səadət. Yer üzündə qalmayıb onların xatirəsi, Hakim də, mərhəmət də onlardan düşüb uzaq, Bax – keç, burda rəhmlə yada salma bir kəsi!” Soruşdum: “Müəllimim, bu adamlar, nədəndi Əzab çəkəndə belə eləyirlər şikayət?” “Söyləyərəm bu saat, — cavabımda o dindi, - Onlar ölmək istəyir, ölə bilmirlər fəqət, O qədər ağırdı ki, bu həyatın nəfəsi Başqa cəza onlara görünərdi səadət. Yer üzündə qalmayıb onların xatirəsi, Hakim də, mərhəmət də onlardan düşüb uzaq, Bax – keç, burda rəhmlə yada salma bir kəsi!” Yada salma bir kəsi! (Outro)