Tresno kang Ilang

(Verse 1) Nanging manungsa, tresno kang ilang, Sepi koyo ati, dingin tanpa hang, Rasane dadi kenangan, sing ora bisa dihapus, Mungguh kenangan, sing tetep ati ngungkap. (Refrain) Tresno kang ilang, roso sepi, Ati iki, sepi tanpa kabegjan, Tresno kang ilang, roso koyo, Pupuske tresna, kangen kowe. (Verse 2) Sepi koyo awan, ndeleng langit sore, Kangen kowe, nyawang kembali, Saben dalan, ana ing ati, Tresno kang ilang, tanpa pamit kembali. (Refrain) Tresno kang ilang, roso sepi, Ati iki, sepi tanpa kabegjan, Tresno kang ilang, roso koyo, Pupuske tresna, kangen kowe. (Bridge) Kowe sing ilang, tresna sing hening, Ing ati iki, dadi kenangan sing abadi, Nanging kebacut, rasa sepi terus kelingan, Tresno kang ilang, tanpa pamit kembali. (Verse 3) Angin malam, nyeret atiku, Sepi koyo awan, mburine wengi, Tresno kang ilang, sepi koyo ati, Ora bisa metu, kowe ning jerone atiku. (Refrain) Tresno kang ilang, roso sepi, Ati iki, sepi tanpa kabegjan, Tresno kang ilang, roso koyo, Pupuske tresna, kangen kowe. (Outro) Tresno kang ilang, tetep dadi kenangan, Roso sing sepi, tanpa kowe ning wengi, Kabeh kenangan, ora bakal ilang, Tresno kang ilang, tetep kangen kowe. .