1995 ม้าป่า พิศวง

(Verse 1) พระนักสิทธิ์ พิศดู เป็นครู่พัก หัวร่อคัก รูปร่าง มันช่างขัน เมื่อตัวเดียว เจียวกลาย เป็นหลายพันธุ์ กำลังมัน มากนัก เหมือนยักษ์มาร (Chorus) กินคนผู้ ปูปลา หญ้าใบไม้ มันทำได้ หลายเล่ห์ อ้ายเด รัจ ฉาน เขี้ยวเป็นเพชร เกล็ดเป็นนิล ลิ้นเป็นปาน ถึงเอาขวาน ฟันฟาด ไม่ขาดรอน (Verse 2) เจ้าได้ม้า พาหนะ ตัวนี้ไว้ จะพ้นภัย ภิญโญ สโมสร ทะยานไป ในราตรี ที่ราญรอน จะช่วยผ่อน สิ่งร้าย ให้กลายเป็นดี (Chorus) กินคนผู้ ปูปลา หญ้า ใบไม้ มันทำได้ หลายเล่ห์ อ้ายเด รัจ ฉาน เขี้ยวเป็นเพชร เกล็ดเป็นนิล ลิ้นเป็นปาน ถึงเอาขวาน ฟันฟาด ไม่ขาดรอน (Bridge) เสียงกู่ก้อง ในคืนที่มืดมน แสงจันทร์สะท้อน ในตาที่แสนชัด วิญญาณแห่งม้า ผู้พิศวง นำพาไปสู่ชัยชนะ ไม่รู้จบ (Chorus) กินคนผู้ ปูปลา หญ้า ใบไม้ มันทำได้ หลายเล่ห์ อ้ายเด รัจ ฉาน เขี้ยวเป็นเพชร เกล็ดเป็นนิล ลิ้นเป็นปาน ถึงเอาขวาน ฟันฟาด ไม่ขาดรอน (Outro) เจ้าได้ม้า พาหนะ ตัวนี้ไว้ จะพ้นภัย ภิญโญ สโมสร ทะยานไป ในราตรี ที่ราญรอน จะช่วยผ่อน สิ่งร้าย ให้กลายเป็นดี