Haltiasoturi

[intro,holy instrument sound] (Verse 1) Í hjarta fjallsins fór hetjan ein, Vestur og norður, í óvissu leyn. Hryðjandi stormur, fyrir hann þjáðist, Vinstri auga, hægri hönd, týndi á leiðinni. (Chorus) Við skógargerðarinn, ljósið skein ljómandi, Álfurinn kváðist við, í draumalandi. Sverð og skjöldur, til að bera á, Með æðislegri heilli, og kappans bjartsýni. (Verse 2) Með einmanalegu hjarta, hinn hjarðaði vegurinn, Á sér þekkti nýju leið. Skógarhöggvarar, beittu sverðinu sínu, Bjó til ríkisþjóð, á glæsilegum vegum sínum. (Chorus) Við skógargerðarinn, ljósið skein ljómandi, Álfurinn kváðist við, í draumalandi. Sverð og skjöldur, til að bera á, Með æðislegri heilli, og kappans bjartsýni. (Bridge) Dreki blés eld, ofan á klettinum, Hetjan barðist, enginn hljóp frá. Með sverði og skildi, hann bar áfram, Leitast við að sigra, en útkoman óviss. (Chorus) Við skógargerðarinn, ljósið skein ljómandi, Álfurinn kváðist við, í draumalandi. Sverð og skjöldur, til að bera á, Með æðislegri heilli, og kappans bjartsýni. (Verse 3) Í skógargerðarinn, hetjan barðist árásir ógnar, Blóðið fell á jörðina, þykknandi skugga umhverfis. Hugrænir öfl, sem glampaðu á nýtt, En vanur varðveita víg og seigla inn í nýja ljóma. (Chorus 3) Í skógar dýpstu dölum, ljómi skín bráðum, Álfurinn syngur um alla vegu. Með sverði og skildi, ferðast fram, Með fegurðarfullum hug og djarflegri sál. [outro] Í skógar dimmu skuggum, hetjan féll, Hinn heilagi álfurinn grét án hæli. Annar nýr hetjari, tók upp sverð hans ás og skildi, Fara aftur á fólkvangar, og berjast áfram í herferðinni.