Nutria

(Chorus) O, smutna nutrio w biurze KRS, Weź się do roboty - lenić przestań się, Wnioski ogarnij, wpisy prędko zrób, A wnet na słonko, znów wychylisz dziób (Verse 1) Widziałaś ją tam, przy biurku ustawiona, W kącie cichej pracowni, jej serce zimną skałą. Wnioski wciąż przed nią, ale wzrok nie dość ostry, By przebić się przez mgłę, by dotrzeć do czystego nieba. (Chorus) O, smutna nutrio w biurze KRS, Weź się do roboty - lenić przestań się, Wnioski ogarnij, wpisy prędko zrób, A wnet na słonko, znów wychylisz dziób (Verse 2) Wydawać by się mogło, że świat jest prosty, Ale dla niej to wojna, bezbronny deszcz, brudny kostium. Wniosek jak list miłosny, lecz ona nie wie, Jak przekroczyć granicę, by na innych wzrok rzucić. (Chorus) O, smutna nutrio w biurze KRS, Weź się do roboty - lenić przestań się, Wnioski ogarnij, wpisy prędko zrób, A wnet na słonko, znów wychylisz dziób (Verse 3) Siedzi tam cicho, jak liść opadły, Wtulona w ciszę, gdzie słowa utonęły. Niech ktoś ją zrozumie, niech ktoś tylko się zatrzyma, Bo przecież jest człowiekiem, choć w biurze samotna. (Chorus) O, smutna nutrio w biurze KRS, Weź się do roboty - lenić przestań się, Wnioski ogarnij, wpisy prędko zrób, A wnet na słonko, znów wychylisz dziób