Dooset Daram

چیزی ندارم جز این دستان تهی‌دست اما دوستت دارم رگ‌هایم را برای تو آورده‌ام که علاقه‌ای به آبی نداری عذر می‌خواهم از تو در این سن بالا و ارتفاع کم آستینم به چشمم نمی‌رسد گهواره‌ای در قلبم تکان می‌خورد به تازگی پا به جهانت گذاشته‌ام و افسوس می‌خورم که برای عبور از خیابان‌های عریض قدم‌های کوتاهی دارم این گلدان را کجای دلم بگذارم که مُشرف به پنجره‌ات باشد واقعاً چه ساعاتی از روز را به چشمانم اختصاص دهم که ناودان‌ها و معابر نرنجند از من؟ غمت غمگینم کرده است اما دوستت دارم