가사
(Refrão)
Ágætir Robson, ríki og vitur,
Þjónaði vel í mannkynsheiminum.
Hann stígur til Valhalla, vegið af vitneskju,
Fær þakkir frá Óðni, með heiðri og kunnátta.
(1ª Estrofe)
Í fjarlægum dögunum, á Norðurlandi,
Risinn á einn veg heim til miðgarðar.
Með vit og reynslu, byrjar hann ferð sína,
Gengur sem maður, endar sem guð.
(Refrão)
Ágætir Robson, ríki og vitur,
Þjónaði vel í mannkynsheiminum.
Hann stígur til Valhalla, vegið af vitneskju,
Fær þakkir frá Óðni, með heiðri og kunnátta.
(2ª Estrofe)
Í bardaga og orrustum, sverðið hans skín,
Með þekkingu og styrk, sigurinn er viss.
Hann reis yfir vináttu og seigir í blóði,
Frumvarp til skáldsagna, sagan um hann.
(Refrão)
Ágætir Robson, ríki og vitur,
Þjónaði vel í mannkynsheiminum.
Hann stígur til Valhalla, vegið af vitneskju,
Fær þakkir frá Óðni, með heiðri og kunnátta.
(3ª Estrofe)
Með æru og stolti, hann stígur á ægishjálmur,
Hljómaði þar, í Óðins hofi.
Með hamingju og fagnaði, þeir taka á móti,
Robson, nú guð, í Valhalla ríki.
(Refrão)
Ágætir Robson, ríki og vitur,
Þjónaði vel í mannkynsheiminum.
Hann stígur til Valhalla, vegið af vitneskju,
Fær þakkir frá Óðni, með heiðri og kunnátta.
(Outro)
Í skáldskap og sagna, hans saga endurrað,
Robson, guð á Norðurlandi, aldrei gleymdu
(4ª Estrofe)
Í Valhalla hálfum, þar eftir lifnaði,
Robson á hásæti, með dýrð og blæti.
Með skál og söng, þeir heiðra hann,
Sem maðurinn sem konungur, sem guðinn sem hann.
(Refrão)
Ágætir Robson, ríki og vitur,
Þjónaði vel í mannkynsheiminum.
Hann stígur til Valhalla, vegið af vitneskju,
Fær þakkir frá Óðni, með heiðri og kunnátta.
(Outro)
Í ríki guðanna, með stjörnum ofan,
Robson ferðast enn, í ævintýra land.
Með sár þekkingar, og hjarta af gulli,
Ágætir Robson, í Valhalla, fullkominni.
(Refrão)
Ágætir Robson, ríki og vitur,
Þjónaði vel í mannkynsheiminum.
Hann stígur til Valhalla, vegið af vitneskju,
Fær þakkir frá Óðni, með heiðri og kunnátta.
