Bekletme Beni Çocukluğum - Nuri Gökgöz -2004

BEKLETME BENİ ÇOCUKLUĞUM bekletme beni çocukluğum çık gel geçmiş zamanlardan yok olmuş arka sokakdaki badem ağacına bağladığım kargıdan atıma binde gel belime taktığım kalın kuşağımı damda sakladığım süslü oklarımı hani o yaparken elimi kestiğim tahta kılıcımı su arıklarının içinde yüzdürdüğüm kağıttan gemilere koy da gel hadi çıkıver gençliğim güneşin yok olduğu karanlıklardan ağaçların gövdelerine kazıdığım yüreklerden çıkıver ilk aşkım yol boylarınca uzanan telgraf direklerinden (telgrafın tellerine kuşlar mı konar herkes sevdiğine canım böyle mi bakar yanıma gel yanıma da yanı yanı başıma şu gençlikte neler geldi cahil başıma) sevda yüklü türkülerden çıkıver on beş yaşım (baharı bekleyen kumrular gibi sen de beni bekle sakın unutma ellerin havada gözlerin yolda bir tanrıyı bir de beni sakın unutma) nisan yağmurları gibi gelip geçen yaşım haydi bekletme beni ele avuca sığmayan gençliğim karanlık sokaklara rengarenk sevdamı yazdığım duvarlara asılı sabıkalı yaşım içerken onlarca dünyalar yaptığım birinci cıgaramın dumanından çıkıver efkarlı yaşım çocukluğumu ve gençliğimi taşıyan otobüs koltuklarından kalkıver artık Evliya Celebi yaşım karların en şubatı yağarken gönül bahçeme beni rüyalarda bırakıp kaçma sakın kırk yedi yaşım