"آوای راستین"

verse: ندارم چشم من، تابِ نگاهِ صحنه سازیها منِّ یکـرنگ بیزارم، از این نیـــرنگ بازیها ِزرنگی، نارفیقا! نیست این، چون باز شد دستت رفیقان را زِ پا اَفکَندَن و گـردن فَرازیها bridge: دلم اکنون ز دنیا سیر گشته چقدر او غصه خورده ،پیر گشته برایِ گفتنِ حرفِ دوباره، دیر گشته بس است دیگر ،دورویی و دو رنگی چرا نیشِ زبانت، تیغه شمشیر گشته که من آرامشم در این سرا، تبخیر گشته ندارد این دلم راهی به زرق و برق این دنیا به زیرِ پایِ من، نقشی زبوریا و حصیر گشته Outro: «رُکنی _روشن بین» ** (Verse):** ندارم چشم من، تابِ نَگاهِ صَحنه‌سازی‌ها مَنِ یَک‌رَنگ بی‌زارم، از این نی‌رَنگ‌بازی‌ها زِرَنگی، نا‌رَفیقا! نیست این، چون باز شُد دَستَت رَفیقان را زِ پا اَفکَندَن و گَردَن فَرازی‌ها **(Bridge):** دِلَم اَکنون زِ دُنیا سیر گَشته چِقَدَر او غُصِه خورده، پیر گَشته برایِ گُفتَنِ حَرفِ دُبارَه، دیر گَشته بس است دیگر، درویی و دو رَنگی چِرا نیشِ زَبانَت، تیغِه‌ی شَمشیر گَشته کِه من آرامِشَم در این سَرا، تَبخیر گَشته ندارَد این دِلَم راهی بِه زَرق و بَرِقِ این دُنیا بِه زیرِ پایِ من، نَقشی زِبوریا و حَصیر گَشته