Hillagæðingar

Á hæðinni þar sem grasið gróir, Gnómar ganga, leika sér og hlýja. Í skuggum fjallanna þeir búa, Lítið fólk með stóra hjarta. Hillagæðingar, þeir koma í nótt, Með ljósin sín, þau glitra og blýja. Þeir dansa í kringum eldinn sinn, Sjálfum sér og náttúrunni trúir þau. Hillagæðingar, þeir vaka yfir jörð, Vernda blóm og dýr, þau hafa það hlýtt. Í hverri steinbroti, í hverri hólu, Þeir gæta, vörn þeirra er ómetanleg. Lítið fólk með stóra hjarta, Gnómar á hæðinni, þau lifa í draumi. Þegar sólin rís, þau hverfa í skugga, En nóttin er þeirra, þau glitra og blýja