Lyrics
Érguese o sol, comeza o día,
a miña mente esperta, con ganas, brilla,
ideas fervendo, proxectos na lista,
pero o corpo deténme, unha loita que insista.
Quero correr, voar, chegar máis lonxe,
mais esta enfermidade péchame nun cofre.
Cada paso, un desafío, cada movemento, dor,
e a frustración medra, un peso interior.
Loito coa mente, pero o corpo frea,
unha batalla constante que me afoga e cega.
Frustración no aire, a saúde mental,
atopando a forza nunha loita desigual.
Soño con días sen limitacións,
onde o corpo responda ás miñas intencións.
Quero crear, vivir sen medo,
mais a enfermidade fai que todo sexa un enredo.
Cada noite, pregunto ao ceo estrelado,
cando chegará o día no que non quede atado.
A mente corre libre, mais o corpo é prisión,
e a frustración queima, coma un lume sen compasión.
Loito coa mente, pero o corpo frea,
unha batalla constante que me afoga e cega.
Frustración no aire, a saúde mental,
atopando a forza nunha loita desigual.
Mais non me rendo, sigo a loitar,
atopando luz, na escuridade a brillar.
Aprendendo a vivir, con cada limitación,
transformando a dor, nunha nova canción.
Aínda que a enfermidade me impida camiñar,
na miña mente, nada me pode parar.
Construo mundos, soños sen fin,
a forza interior, o meu verdadeiro confín.
Levántome caendo, volvo tentar,
sabendo que a forza está en non deixar de soñar.
Cada día unha batalla, unha nova lección,
co corazón aberto e a mente en revolución.
Loito coa mente, pero o corpo frea,
unha batalla constante que me afoga e cega.
Frustración no aire, a saúde mental,
atopando a forza nunha loita desigual.
Neste camiño duro, encontro a verdade,
que a forza está na mente, na nosa vontade.
Por moito que o corpo diga que non,
a esperanza é eterna, en cada corazón.
