λαμπερό δωμάτιό μας

λαμπερό δωμάτιό μας, κρυφά ταλαντευόμαστε, ο απόηχος των ψίθυρων δεν σβήνει ποτέ και συνεχίζεται ασταμάτητα. Το πηγούνι σου, το προκλητικό σου κοτσάνι, το άρωμά σου στον αέρα, το άδειο μπουκάλι κρασιού σου, ο σιωπηλός μάρτυρας της ιστορίας μας που θα ξετυλιχτεί. Οι ψυχές μας που χάνονται στην ομίχλη βρίσκουν η μία την άλλη, αγκαλιάζονται, αναζητούν καταφύγιο στα σεντόνια και οι καρδιές μας κινούνται. Το αιθέριο φως μας σε αυτόν τον χορό των σκιών, διαπλεκόμενος και σφιχτός σε ένα πρωί με μανία. Ένας κρυφός ψίθυρος, ένα νυχτερινό σύρσιμο, ο ήχος του γέλιου, ένα όνειρο, μια έκρηξη ζωής. Αύριο μπορεί να έρθει, αλλά απόψε είμαστε ελεύθεροι Σε αυτό το χάος, εσύ και εγώ, το σύμπαν δονείται. Την αυγή, η πραγματικότητα έρχεται λίγο πιο κοντά και η ψευδαίσθηση εξαφανίζεται με τον ήλιο που ανατέλλει. Αλλά τώρα, ακόμα και όταν προσκολλούμαστε στο εφήμερο, τις σβησμένες αντηχήσεις, οι καρδιές μας γιορτάζουν το φως. Η νύχτα πέφτει και οι δρόμοι μας χωρίζουν, αλλά οι αναμνήσεις μένουν, γλυκά βάσανα. Στη σιωπή, όταν ο κόσμος κρατά την ανάσα του, αγαπάμε αυτούς τους ψιθύρους, τις ευχές μας πιο άγριες από θειάφι. Σε αυτό το δωμάτιο, σε αυτή τη στιγμή, ζούσαμε σε έναν χορό σκιών, αγάπης, σαν ορμή. Παρά τους χωρισ [sax solo] εξαφανίζεται με τον ήλιο που ανατέλλει. Αλλά τώρα, ακόμα και όταν προσκολλούμαστε στο εφήμερο, τις σβησμένες αντηχήσεις, οι καρδιές μας γιορτάζουν το φως. Η νύχτα πέφτει και οι δρόμοι μας χωρίζουν, αλλά οι αναμνήσεις μένουν, γλυκά βάσανα. Στη σιωπή, όταν ο κόσμος κρατά την ανάσα του, αγαπάμε αυτούς τους ψιθύρους, τις ευχές μας πιο άγριες από θειάφι. Σε αυτό το δωμάτιο, σε αυτή τη στιγμή, ζούσαμε σε έναν χορό σκιών, αγάπης, σαν ορμή. Παρά τους χωρισ Παρά τους χωρισ[repeat fade out] [ending passionate sax solo repeat fadeout ]