‌လခွမ်း

လိပ်ပြာတစ်ကောင်လောက်မှ မလွတ်လပ် ငြိတွယ်တပ်မက်မှု စက်ဝိုင်းထဲ မှာ ၊ ကိုယ့်သမိုင်း ကိုယ်ရေး....မချိခံ ဒီအတွေးနဲ့ တွေးမိလိုက်တာ.... ငြိမ်းချမ်းဖို့ မြန်ပြည်ရောက်ခါနီ ... ဒီကောင်တွေ ဖျက်ဆီး၊ ပြည်ဖျက်ခွေးများပေါသည့် နိုင်ငံ ... နိုင်ငံကို ချောက်ထဲဆွဲဖို့ မွဲသည်ထက်ပွဲအောင်ကြံ၊ အမေကလက်နဲ့ရေးတော့ ....၊ နောက်ခွေးက ခြေထိုးခံ၊ သူ့သိက္ခါထိ တော့၊ မချိအောင်နာတာ။ တရားတွေစွဲ.... ၊ ထောင်ထဲပို့ကာ။ ပြည်သူလူထု ၊ ဂျပု နှိမ်တာ ၊ အဆင့်မြင့် ၊ စောက်ကျင့် လွန်ယုတ်မာ။ ပညာရှိကြီး ၊ ကြောက်ချီးတွေပါ ။ သတိဖြစ်ခဲ ၊ တလွဲ ယုတ်မာ ။ တောင်းပန်ဖို့တွက် ၊ လှည့်ကွက်ကိုရှာ....။ နောက်ထပ်လည်း ၊ အမြဲ လိမ်ဦးမှာ ။ တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ လက်သီး ၊ တထောင်ထောင်၊ မှိုင်းတိုက်ကာ ပါတီဖွဲ့လို့ ခွေးကဲ့သို့ဟောင် ၊ ရသမျှအကုန်စံ ၊ ခံရတာ ပြည်သူပဲ၊ အကြွေးထူ - ပြည်သူဆပ်လိမ့်မယ်..... ကိုးထောင်တဲ့ ကိုးထောင် ဘိုးပြောင်ရဲ့ အကြွေး။ ဒါနဲ့တောင် ..၊ နောက်ထပ်တိုးလို့ ခိုးချင်ကြသေး။ ။ အကြွေးရယ် ထူ.... ပြည်သူက ဆပ် ,,, သူခိုးတွေ သူဌေးလုပ်ဖို့ ....ဆက်အုပ်ချင်တုန်း။ ။ မွဲးတာက ရွာသူ ဇိမ်ယူတော့ သူကြီး....။ သူကြီးကတော် စိန်ပွင့်ပေါင်း ပြည် တောင်းလောက်နီး။ ။ ပါတီတဲ့ ပါတီ လာပြန်ချည်သေး။ မဲနိုင်ရင် အစဉ် ထုံးကွဲ တင်အုံးမယ့် ကြွေး။ ။ ဘီလူးရုပ် ကနုတ်ဆင် ယဉ်နိုင်ပါ့မလား။ ဖွတ်ကျားကို ခေါင်းပေါင်း ပေါင်းတော့ မိကျောင်းက ဟား ။ ။ (လူကြီးမင်းများ ခင်ဗျာ.. ထမင်းစားတိုင်း လူမဖြစ်နိုင်ပါ...။)*** ခုတော့ မင်းတို့ ကြောင့် လူငယ်တွေပါ သေနတ်ကိုင်နေရပြီ။ အော်... ဒီနိုင်ငံအစား ရင်လေးရပါတယ် ။ ။