Ik schreeuw in stilte

[Verse 1] Ik zit in een kooi zonder sleutel, Elke dag een strijd, Alles voelt loos. Een oceaan van woede, diep en donker. Ik hou het binnen, maar het borrelt omhoog. [Chorus] Ik schreeuw in stilte, mijn stem breekt niet door, Vast in dit moment, kan niet vooruit of terug. Onrust die mij verscheurt, niemand die het ziet, Ik schreeuw in stilte, maar niemand die mij hoort. [Verse 2] De muren komen dichterbij Gevechten in mij, een oneindig spel. Zoek naar een uitweg, maar alles blijft gelijk, Mijn persoonlijke hel. [Bridge] Misschien op een dag, zal ik een weg vinden, Om deze ketens te breken, vrij te zijn van de last. Tot die tijd, blijf ik vechten, blijf ik hopen, Tegen de stilte, de boosheid, de pijn. [Verse 3] Het masker dat ik draag, zwaar en ondoordringbaar, Verberg mijn ware zelf, de chaos. De waarheid vanbinnen, veel te gevaarlijk, Dus ik blijf alleen met mijn ongehoorde kreet Ik schreeuw in stilte, maar niemand die mij hoort. (Stilte) Niemand die mij ziet. (Stilte) Elke adem een gevecht, elk moment een test, De stilte in mijzelf steeds zwaarder dan het rest. Zo diep in het donker, verloren in het niets, Een roep om hulp, in een wereld die voorbij schiet. [Outro] Dus hier sta ik, schreeuwend naar de nacht, Mijn stille gevecht, mijn kracht. Misschien ooit, zal iemand mijn echo horen, Tot die tijd, blijf ik verloren.