KOREAŃSKI MARYNARZ

Na morzu szerokim, gdzie fale się bielą, Marynarz młody, co przygód miał wiele, W koreańskim porcie, po rejsie długim, Znalazł się w barze, gdzie alkohol płynął strumieniem. Hej-ho, hej-ho, po morzu, po fali, Marynarz nigdy nie wylewa żali, Lecz kiedy soju na podłogę trafił, Rozróba w barze, jak burzę zaczął. Z butelką w ręku, co obcą etykietę miała, Wzrok jego mącił, a serce paliła, Załoga śpiewała, a on tańcował, Aż koreański trunek na ziemi wylądował. Hej-ho, hej-ho, po morzu, po fali, Marynarz nigdy nie wylewa żali, Lecz kiedy soju na podłogę trafił, Rozróba w barze, jak burzę zaczął. Szklanki się stłukły, a krzyki rozległy, Barman się rozzłościł, gdy straty zliczył, Marynarz młody, choć nogi już miał ciężkie, Uśmiech na twarzy, bo wolność to radość. Hej-ho, hej-ho, po morzu, po fali, Marynarz nigdy nie wylewa żali, Lecz kiedy soju na podłogę trafił, Rozróba w barze, jak burzę zaczął. Na koniec nocy, gdy świt już nadchodził, Marynarz młody do statku się zbliżał, W sercu spokojnym i duszy wesołej, Bo życie marynarza, to przygoda bez końca. Hej-ho, hej-ho, po morzu, po fali, Marynarz nigdy nie wylewa żali, Lecz kiedy soju na podłogę trafił, Rozróba w barze, jak burzę zaczął. Szkło potłuczone, towarzystwo roztańczone, Barman rozzłoszczony, a marynarz rozbawiony, Choć nogi już ciężkie, Uśmiech na twarzy, bo wolność to szczęście. Hej-ho, hej-ho, po morzu, po fali, Marynarz nigdy nie wylewa żali, Lecz kiedy soju na podłogę trafił, Rozróba w barze, jak burzę zaczął. Na koniec nocy, gdy świt już nadchodził, Wiatr po porcie zapach piwa nosił, W sercu spokojnym, a duszy rozhulanej, Marynarz powrócił, na okręt "Damy Malowanej". Hej-ho, hej-ho, po morzu, po fali, Marynarz nigdy nie wylewa żali, Lecz kiedy soju na podłogę trafił, Rozróba w barze, jak burzę zaczął.