가사
[Intro]
In het donkere woud van Zuidlaren, waar de nacht regeert,
Leeft een wezen zo angstaanjagend, dat elke ziel ontbeert,
De zwarte draak, met vleugels als nacht, en ogen als vuur,
Een schaduw die fluistert, een vloek die duurt.
[Verse 1]
Onder een maanloze hemel, vliegt hij hoog en ver,
Zijn klauwen scherp als dolken, zijn adem een hellevuur,
Een legende van angst, een nachtmerrie die waarheid vindt,
De zwarte draak van Zuidlaren, die alles verblindt.
[Chorus]
Oh, de zwarte draak van Zuidlaren, een symbool van duisternis,
Hij heerst over het land, met een onheilspellend gemis,
Zijn schaduw strekt zich uit, over dal en dorp,
De zwarte draak van Zuidlaren, een eeuwige zorg.
[Verse 2]
Geen held durft te naderen, geen zwaard kan hem verslaan,
De draak waakt over zijn schat, in een grot van pijn en waan,
Zijn gebrul echoot door de vallei, als een waarschuwing van gevaar,
De zwarte draak van Zuidlaren, voor altijd daar.
[Chorus]
Oh, de zwarte draak van Zuidlaren, een symbool van duisternis,
Hij heerst over het land, met een onheilspellend gemis,
Zijn schaduw strekt zich uit, over dal en dorp,
De zwarte draak van Zuidlaren, een eeuwige zorg.
onheilspellend gemis,
Zijn schaduw strekt zich uit, over dal en dorp,
De zwarte draak van Zuidlaren, een eeuwige zorg.
[Bridge]
Maar diep in de harten van moedige zielen, blijft hoop bestaan,
Dat ooit de zwarte draak zal vallen, en het licht zal aanvaarden gaan,
Een legende die fluistert, van een held die zal opstaan,
Om de zwarte draak van Zuidlaren, voorgoed te verslaan.
[Chorus]
Oh, de zwarte draak van Zuidlaren, een symbool van duisternis,
Hij heerst over het land, met een onheilspellend gemis,
Maar de hoop blijft branden, in de harten van hen die geloven,
Dat ooit de zwarte draak zal vallen, en het land zal verlossen.
[Chorus]
Oh, de zwarte draak van Zuidlaren, een symbool van duisternis,
Hij heerst over het land, met een onheilspellend gemis,
Maar de hoop blijft branden, in de harten van hen die geloven,
Dat ooit de zwarte draak zal vallen, en het land zal verlossen.
