Üslûbumuz

Üslûbumuz sevgi, aşka adanmış canımız, Karşılıksız çarpar sînelerimiz, çarpınca. Herkese şefkatle ulaşmak heyecanımız; Hele içimizi Muhammedî Rûh sarınca. Son neferi olarak kalsak da bu cephenin, Beklemeye kararlıyız tâ subh-i haşre dek, Ümidiyle herkesi sevip Hakk’a ermenin, Çöllerdeki Mecnûn’un Leylâ tutkusuna denk... Yönelip gönüllerimizin derinliğine, Hep ötelerden varlığa bir maya katarak; Koşacağız rahmet arşının serinliğine, Rûhlarımızdaki kini, nefreti atarak. Yürüyeceğimiz mihverde bir başka ışık, Aşacağız gayzla oyulan uçurumları; Öbür tarafta herkes birbiriyle barışık, Duyuyoruz az ilerde yeşeren baharı...