Η ΠΙΟ ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

[Verse 1] Η πιο κόκκινη στιγμή του φωτός είναι εκείνη που η ώρα έχει δρόμους χαράξει κι εσύ στέκεις στην άκρη ξεχασμένος θεός με φωνή που ζητάει, να σταθεί, να υπάρξει. [pre-chorus] Η πιο κόκκινη στιγμή του φωτός αναπαύεται πάντα σ’ ένα σύννεφο πάνω σε αιχμάλωτο βλέμμα που ο ουρανός του θολός αφουγκράζεται κόσμους που ποτέ μου δε φτάνω. [chorus] Η πιο κόκκινη στιγμή του φωτός σου θυμίζει πως όλα παραμένουνε ίδια ένας κύκλος ο χρόνος ένας χτύπος ο πόνος μα θα έρθει και πάλι η πιο κόκκινη στιγμή του φωτός. [verse] Η πιο κόκκινη στιγμή του φωτός είναι εκείνη η ώρα που φοβάσαι να φύγεις που με λόγια ακραία με κρατάς πάντα εκτός και δηλώνεις εδώ πως δεν αντέχεις να μείνεις. [verse] Η πιο κόκκινη στιγμή του φωτός όταν φτάνει στο τέλος σε τρομάζει όσο λίγες γιατί έρχεται η νύχτα και περνάει ο καιρός λιγοστεύουν τα όνειρα και τελειώνουν οι ελπίδες. [end]